Erben Wennemars blikt terug op NOS-exit: ‘Het werd allemaal krampachtig’

By Daan Visser — 15 September 2026 — 3 min read

Erben Wennemars heeft gesproken over zijn recente vertrek bij de NOS na een samenwerking van 17 jaar. Het besluit om uit elkaar te gaan, genomen in mei, kwam een maand voor hij werd getroffen door een herseninfarct. De rol van Wennemars als schaatsanalist kwam onder druk te staan door de successen van zijn zoon, Joep Wennemars. De Winterspelen in Milaan bleken zijn laatste grote evenement voor de omroep.

Wennemars geeft aan dat de ophef rondom een incident in Milaan, waarbij hij na een race van zijn zoon in euforie een vrijwilliger omhelsde en diens bril kapotmaakte, een rol speelde in zijn vertrek. Hij erkent dat hij achteraf gezien anders had moeten handelen, maar merkt ook op dat de reactie mogelijk anders was geweest als Joep goud had gewonnen. Deze gebeurtenis benadrukt volgens hem de dunne lijn in de perceptie van dergelijke momenten.

Spanningen en dubbelrol

De voormalig schaatser benadrukt dat hij het gevoel had dat hij niet meer volledig zichzelf kon zijn. Hij moest ‘spitsroeden lopen’ en voelde dat de spontaniteit in zijn rol als analist verloren ging. Een voorbeeld hiervan was toen Suzanne Schulting, de vriendin van zijn zoon Joep, tijdens een uitzending kort bij hem op schoot kwam zitten na haar plaatsing voor de Spelen. Hoewel Wennemars dit grappig vond, ervoer de NOS dit als ‘heel lastig’. Hij had in zulke situaties graag meer steun vanuit de organisatie gevoeld.

Wennemars stelt dat sport ook entertainment is en dat er ruimte moet zijn voor spontaniteit en ‘schuren’. Hij vond de transparantie van zijn vader-zoonrelatie juist zuiver, terwijl de NOS dit anders zag. Dit leidde tot een krampachtige situatie waarin hij niet meer buiten de lijntjes durfde te kleuren, iets wat hij normaal gesproken juist opzoekt.

Terugblik en dankbaarheid

Ondanks de recente ontwikkelingen kijkt Wennemars met dankbaarheid terug op zijn 17 jaar bij de NOS. Hij beschouwt het als een voorrecht dat hij alles heeft mogen doen en is naar negen Olympische Spelen geweest, zowel zomer- als winteredities. Hij kreeg vaak de kans om zijn werk op zijn eigen manier te doen, zowel voor radio als televisie, en daar is hij trots op.

Wennemars relativeert zijn vertrek door te stellen dat het publiek er waarschijnlijk weinig van zal merken en gewoon weer naar schaatsen zal kijken met een andere analist. Hij vergelijkt het met zijn eigen afscheid als schaatser, waarna er ook weer nieuwe wereldkampioenen opstonden. Dit perspectief toont zijn acceptatie van de situatie en zijn blik op de toekomst.

Herseninfarct en herstel

Kort na zijn vertrek bij de NOS werd Wennemars getroffen door een herseninfarct. Tijdens het klussen in zijn nieuwe huis merkte hij dat hij moeite had met spreken. Hoewel de woorden in zijn hoofd zaten, kon hij ze niet uitspreken en begon hij erger te stotteren dan normaal. Omdat hij zijn lichaam goed kent, vertrouwde hij het niet en fietste hij snel naar de huisarts.

In het ziekenhuis werd een herseninfarct geconstateerd. Wennemars had moeite met communiceren en herinnert zich dat hem werd gevraagd of hij gereanimeerd wilde worden, wat hem boos maakte omdat hij niet kon reageren. De oorzaak van het infarct bleek een bloedprop, veroorzaakt door een gaatje in zijn hart. Dit gaatje is later succesvol gedicht tijdens een operatie. Wennemars, die altijd dacht onsterfelijk te zijn en honderd jaar zou worden, is dankbaar voor de medische hulp en het feit dat hij naar zijn lichaam heeft geluisterd.

Hij kijkt terug op het moment in de ambulance, waarin hij dacht aan zijn leven en hoopte op herstel. Wennemars is blij dat hij niet koppig is geweest en direct medische hulp heeft gezocht.

Zijn drukke werkschema heeft geen rol gespeeld bij het herseninfarct, aangezien hij al voor het incident was gestopt als analist bij de NOS.

Source: ad.nl